Από την αρχή του μήνα Αυγούστου, του μήνα της Παναγίας μας, στην ενορία μας των Αγίων Θεοδώρων Συκεών τα βήματα όλων μάς οδηγούσαν καθημερινά στον ναό για να ψάλουμε τις Ιερές Παρακλήσεις της Παναγίας, εναλλάξ τη Μικρή και τη Μεγάλη: «Απόστολοι εκ περάτων συναθροισθέντες ενθάδε, Γεθσημανή τω χωρίω κηδεύσατέ μου το σώμα…».
Σαν τους Αγίους Αποστόλους, συναθροιζόμασταν και ψάλαμε με συγκίνηση τους ύμνους και τα τροπάρια τιμώντας την Κοίμηση και τη Μετάστασή Της, την άνοδό Της στην αγκαλιά του αγαπημένου Υιού Της. Το βράδυ της παραμονής, Παρασκευή 14 Αυγούστου, τελέσθηκε κατανυκτική αγρυπνία την οποία παρακολούθησε πολύ μεγάλο πλήθος πιστών. Εψάλησαν ο πανηγυρικός εσπερινός και ο όρθρος με κορύφωση την απόδοση των Εγκωμίων μπροστά στον πανέμορφο Επιτάφιο της Μητέρας του Θεού μας. Έγινε μικρή περιφορά του Επιταφίου και ακολούθησε κατανυκτική Θεία Λειτουργία στο τέλος της οποίας όλοι οι πιστοί μετέλαβαν των Αχράντων Μυστηρίων. Το πρωί της κυριώνυμης ημέρας της εορτής, Σάββατο 15 Αυγούστου, τελέσθηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία με κοσμοσυρροή πιστών να συμμετέχει στη λαμπρή ατμόσφαιρα.
Αδελφοί μας,
Η Κοίμηση και η Μετάσταση της Θεοτόκου αποτελούν για όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς λαμπρή γιορτή και πανηγύρι, «το Πάσχα του καλοκαιριού». Η Παναγία μας, αφού έζησε με ταπείνωση και με απόλυτη υπακοή στο θέλημα του Θεού, προκειμένου να υπηρετήσει το σχέδιο της σωτηρίας μας, συνεχίζει να ζει ανάμεσά μας προσφέροντας τη βοήθεια και τη στοργή της και μεσιτεύοντας στον Υιό Της και Θεό Ιησού Χριστό υπέρ όλων ημών. «… αυτή ίσως είναι η βαθύτερη παρηγοριά της πίστης: ότι ακόμη κι όταν αισθάνεσαι πως δεν σε χωράει πια κανείς, υπάρχει μια Μάνα που εξακολουθεί να λέει στον κόσμο: «Δεν σας άφησα…», γράφει ένας σύγχρονος πατέρας (π. Λίβυος). Ας νιώθουμε, λοιπόν, πάντα ζωντανή την παρουσία Της ανάμεσά μας και ας μην παύουμε να Της εκφράζουμε την αγάπη, τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη για τις πρεσβείες και τη βοήθειά Της.
Με αγάπη Χριστού
Οι πατέρες της ενορίας